NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
CHORWACJA, GODZINA 3.13
Coś ciekawego?
Kupiłem go na aukcji za 1,5 miliona.
Drogowskaz do zaświatów.
Ma 3000 lat.
Podobno.
Półtora miliona.
To niska cena.
Nieważne.
Sprawdzam.
Za zwycięzcę.
Dobry sposób, by spędzić...
trzynaście godzin.
To część zestawu.
- Co? - Ten starożytny znak.
Zakładam, że droga w zaświaty będzie kręta i zdradliwa.
Niech mi pan potem opowie.
Do widzenia, panno Jones.
Après moi, le déluge.
Spóźniłaś się.
Ale zaczekałeś.
Ciesz się tym, póki możesz. To nie potrwa długo.
- Triada słucha mnie. - Tylko póki służysz McCulloughowi.
Jesteś skończony.
Poczułaś władzę i myślisz, że jesteś nietykalna.
Wciąż mam zwolenników.
Do rzeczy. Czego chce McCullough?
Negocjacji.
Mamy przyjaciół Kaia.
Nic nam nie zrobi.
Jenny Wa została Wu Ognia.
Jej brat Tommy jest bliski śmierci.
A policjantkę przejął Wu Metalu.
Jeśli Kai chce ich zobaczyć...
zrobi to, co każe mu McCullough.
Podjąłeś decyzję.
Teraz za nią zapłacisz.
Mówisz jak ktoś bez wizji.
Następnym razem...
cię zabiję.
Nie zmienimy tego, co się stało.
Trzeba zająć się obecnymi problemami.
Po co ta dyskusja? Przecież to proste.
Dajmy mu to, czego chce.
On sobie weźmie to Wu Ziemi, a my odzyskamy przyjaciół.
Nie ma szans.
- Czemu? - Bo zginiemy.
- Nie możemy ustąpić. - To co robimy?
- Czekamy. - Co?
On ma wszystkie karty!
- Poza tą, której potrzebuje. - Kai...
Nie znam się na supermocach,
ale umiem negocjować.
Musisz mieć stanowisko.
A nie masz.
Zabicie McCullougha to problem na inny dzień.
Jeśli nie zrobimy wszystkiego, by ocalić przyjaciół,
nigdy sobie tego nie wybaczysz.
Tu Alec McCullough.
Czy rozmawiam z Pogromcą Wu?
Tak.
Rozumiesz powagę sytuacji?
Tak.
Dobrze.
Mam coś, czego chcesz,
a ty masz coś dla mnie.
- Tak. - Przyprowadź mi Wu Ziemi,
a wszyscy będą mogli wrócić do swoich rodzin.
Tak?
Wu Ziemi nie żyje.
Więc przynieś Wu Xing.
Nie.
- Nie. - Szlag.
Nie?
Tak nie ocalisz swoich przyjaciół.
Lepiej przemyśl...
I tyle?
Co do chuja?
Kim jesteś?
Sługą Dao.
Jak ty.
- Użyczyłeś mi swojej twarzy. - To prawda.
Jestem jednym z 1000, którzy cię chronią.
Można powiedzieć,
że jesteśmy Pogromcą Wu.
Gdzie Ying Ying?
W twojej przeszłości.
Tak jak ci mówiła.
Patrz w przyszłość.
Wu Drewna chce opanować świat.
Nie. Chce się spotkać z rodziną.
Tak mi powiedziano. To możliwe?
Musiałby przyjść tutaj.
Ale to niemożliwe.
Jak wiesz, tylko Wybraniec może tu wejść.
A gdyby on wszedł?
Brama to jedyne połączenie tego miejsca z twoim światem.
A to miejsce jako jedyne łączy Aleca z jego przeszłością.
Gdyby tu przyszedł,
jego obecność zakłóciłaby przepływ Dao.
Czas, przestrzeń i rzeczywistość.
Wszystkie płyną przez Dao.
- Konsekwencje byłyby... - Złe.
Tragiczne.
Z każdą chwilą obecności Aleca...
Dao będzie bardziej zakłócone.
A wszechświat zaburzony.
Musisz go powstrzymać, Kai.
Jak?
Jest jeden sposób.
- Zabij go. - Co to miało być?
- Negocjacje. - Co?
- Zabije... - Muszę go powstrzymać!
Dobrze.
Czego ci trzeba?
Armii.
Odzyskaj Triadę.
Chodźmy.
Musimy pogadać.
- Ja jestem Pogromcą, nie ty. - Co, kurwa?
- Co z tego? - To moja sprawa.
Może nie rozumiem i nie pochwalam twoich działań,
ale tu jestem.
I wytknę ci każdy błąd.
Szczerze mówiąc, zupełnie nie ufam Stryjkowi.
Dziękuję.
- Za co? - Że go nie zabiłeś.
Zasłużył na śmierć po tym, co nam zrobił.
Może. Ale i tak się cieszę.
Mogę na słówko?
Nic tak nie wzmaga wzrostu, jak oparzenie.
Posłuchaj tego.
Mam coś, czego chcesz,
a ty masz coś dla mnie.
Przynieś mi Wu Ziemi,
a wszyscy będą mogli wrócić do swoich rodzin.
Wu Ziemi nie żyje.
To najlepsza część.
To przynieś Wu Xing.
Nie.
Nie?
Tak nie ocalisz swoich przyjaciół.
Więc lepiej przemyśl tę decyzję...
Chyba chce cię poświęcić dla swojej szlachetnej sprawy,
którą powierzyło mu 1000 martwych mnichów.
To ważniejsze ode mnie.
Kai to wie.
- Dziwne, że ty nie. - Nie.
Reprezentujesz wszystko, co on próbuje ocalić.
Najwyższy cel można osiągnąć tylko poprzez mniejsze.
Jestem pewien, że Kai w końcu też to zrozumie.
W swoim czasie.
Niestety czas nie gra na naszą korzyść.
I to mówi ktoś nieśmiertelny?
Panno Wa.
Musi pani...
przekonać pana Jina, by oddał mi Wu Ziemi.
Nie znasz go tak, jak ja.
Więc jesteś gotowa poświęcić braciszka?
Dla tego głupca?
Bo...
ja go zabiję, Jenny.
Prosisz mnie o coś niemożliwego.
Już rozumiem.
Przychodzi taki czas...
gdy słowa tracą znaczenie.
Dla mnie takie słowo to „niemożliwe”.
Doświadczyłem tego.
Obserwowałem ten cholerny świat przez stulecia.
Niemożliwe jest nieuniknione.
Przepłynięcie oceanów.
Zdobycie kontynentów, leczenie chorób.
Opuszczenie Ziemi i odwiedzenie innych planet.
Wszystko, co dziś uważamy za niemożliwe...
jest nieuniknione.
Tylko czeka...
na sposobność.
Wiem, że jesteś zdolna do logicznego myślenia.
Na pewno rozumiesz, że jeśli pan Jin nie da mi tego, czego chcę,
sam to sobie wezmę.
Z tą różnicą...
że poleje się o wiele więcej krwi.
Z tym cię zostawię.
Udało się?
Dużo zachodu o drogi bubel.
Spisałaś się.
Jak zawsze.
Obiecałeś mi Pogromcę Wu.
Fakt.
Niespełniona obietnica to największe oszustwo.
Więc pozwól, że go zabiję.
Uważaj. On pokonał Baxtera.
Gdzie Gideon?
Gideon.
To wieczny wędrowiec.
Polubisz jego nowe ciało.
Kogo przejął tym razem?
Kogoś przydatnego.
Muszę go poznać.
Chciałaś powiedzieć „ją”.
Co jest?
Radzę się nie ruszać.
Nie, zaczekaj. Proszę.
- Krzyki nie pomogą. - Wal się.
Nie mówię do ciebie.
Przestań. Wkurzasz mnie.
Co się dzieje?
Naprawdę musisz przestać tak robić.
Wkurzasz mnie.
- Kim jesteś? - Jestem Wu Metalu.
Lub Gideon, jeśli tak wolisz.
- Gdzie ja jestem? - Cóż.
Dobre pytanie.
To gabinet umysłu.
Objawia ci się jako coś znanego.
Tylko że stąd nie ma wyjścia, póki cię nie wypuszczę.
Przejąłem metale w twoim ciele.
Wapń, żelazo, miedź, cynk.
Czyli przejąłem ciebie.
Mogę tobą poruszać, potrząsać,
tańczyć salsę.
Wynoś się.
- Znów to samo. - Zostaw moje ciało.
W porządku.
Wynoś się z mojego ciała, skurwielu!
Słyszałem już wszystko.
Ale to dość niska zagrywka.
Zrelaksuj się.
Zniknę, zanim się obejrzysz.
Czekaj.
Powinieneś bardziej uważać na chemii.
Czemu?
Hemoglobina.
Moja ulubiona.
Zawiera 70% żelaza w ludzkim ciele.
I co?
I...
jeśli nie kłamiesz...
kontrolujesz mnie dzięki niej.
I co?
Mam anemię.
Od zawsze.
C.G.
- Wiesz, co się dzieje? - Tak.
Przejął mnie Wu Metalu. Powiedz mi, że wiesz,
- jak go pokonać. - Tak, gdzie jesteś?
To opuszczony tartak w West Oakland.
Przyjedź, zanim nas przeniesie.
A Tommy?
Żyje.
Jeśli trafi do szpitala, może się wyliże.
Muszę kończyć. Ktoś idzie.
- Szlag. - Trzymaj się.
Tęskniłam.
Ja za tobą też.
Chodź, Alec nas wzywa.
Po co?
Są wszyscy?
Tak.
Zawsze byłaś ambitna.
Odwróciłeś się od nas.
Są ważniejsze rzeczy niż psy, które nie znają swego miejsca.
I sierota, która nie zna swojego.
Zrobiłabym dla ciebie wszystko.
Ostrzegałam cię ostatnim razem.
Nie wierzysz mi?
Wielu próbowało.
A jednak żyję.
Ale jeśli tego chcesz, dam ci szansę.
Zaczynamy?
Tak.
Zacznijmy.
Chodź.
W razie czego pisz.
I uważaj. Idziemy.
ZAKAZ WSTĘPU
- Znalazłeś? - Nie.
- A ty? - Nie.
Szlag!
- Co? - Miałaś nie dotykać Wu Xing.
Inaczej Alec by je zdobył.
Możemy się spierać, ale już tego nie cofniemy.
Racja.
Ale czemu go tu nie ma?
Bo tak zdecydował.
Chce się spotkać jutro rano.
Tutaj.
Jeśli odmówisz, Tommy zginie.
A jeśli zaraz nie wrócę...
Tommy zginie.
To koniec, Kai.
- Nie wygrasz. - Wygram.
Wygramy.
Alec jest potężny. Zna twój każdy ruch, zanim go wykonasz.
C.G. jest z nami.
Alec o tym wie?
Potrzebny nam plan.
To ja, Jenny.
Jestem z wami.
Kontroluję to coś.
Wiem.
Kai mi mówił.
Jaki jest plan?
Nie mów mu.
Ani mi się waż.
Jenny.
Posłuchaj mnie.
Jenny!
- Krzycz, ile chcesz. - Jenny!
- Nikt cię nie usłyszy. - Jenny!
Tommy...
- Jen. - Jestem.
Gdy zaczynam odpływać...
Alec mnie leczy.
Tylko trochę.
Jebać go.
Znów to zrobiłem.
Z tą bronią.
To moja wina.
- Nieprawda. - Tak.
Nie powinienem trafić na komisariat. I ciebie by tam nie było...
gdybym...
Coś ci powiem.
Odkąd pamiętam, winiłam cię...
za wszystko.
Za twoje złe towarzystwo.
Za to, że o siebie nie dbałeś.
Że nie byłeś bardziej jak Kai i Lu Xin.
Że nie byłeś taki, jak chciałam.
Jakby twoje marzenia się nie liczyły.
Przepraszam, że cię nie słuchałam.
Nie.
To moja wina.
Nie winię cię.
Kiedy to się skończy...
A kiedy to się skończy?
Kiedy to się skończy...
wszystko będzie inaczej.
Wiedziałem, żeby mu nie ufać.
Kurwa mać.
Wystawił nas! Wrócił do Triady.
- Nie wiesz tego. - Wiem.
Patrz.
Napisy: Marta Racka